Bel ons 085 023 9043

De Nieuwe Zorg Thuis is bereikbaar van 08:30 uur tot 17:00 uur (Lokaal Tarief)

zoeken
Lettertype: A A A

Zomaar een dag in de thuiszorg

Hondje bij de cliënt van huishoudelijke hulp

“Goedemorgen!” roep ik, nét iets vrolijker dan ik me voel, want tja, de ene dag heb je gewoon meer werklust dan de andere.

Het hondje van meneer komt me gelijk zeer enthousiast begroeten, inmiddels ben ik goed volk voor hem en staat hij zelfs al op de uitkijk als ik aankom.

“k Heb de koffie al klaar” zegt meneer. We praten even bij en ik vraag ook naar mevrouw. Ze woont alweer een tijdje in een verzorgingshuis omdat ze Alzheimer heeft.

Als de koffie op is, ga ik eerst de kamer doen. Meneer drentelt wat rond, gaat buiten een sigaretje roken. Af en toe laat hij me even wat zien; dat hij een plank in de schuur heeft opgeruimd, dat de tulpen al boven de grond komen, of dat de vriezer weer gevuld is met vlees… heel veel jaar geleden is hij slager geweest, vertelt daar soms mooie verhalen over en ‘vlees' is nog steeds een hobby van hem.

Als ik nog druk bezig ben, ruik ik verse koffie en heb ik weer even pauze. Het hondje springt naast me op de bank en probeert mijn aandacht te krijgen. En dat lukt hem ook.

Meneer heeft aan de overkant oud brood in het gras gegooid en we kijken hoe de meeuwen, kauwtjes en kraaien het in een mum van tijd weggewerkt hebben.

Ondertussen vertelt meneer dat hij in een doos met oude foto’s nog een aantal bankbiljetten gevonden heeft. Tja, mevrouw wilde altijd ‘weg' en was steeds tassen en spullen aan het inpakken toen ze nog thuis woonde…

Na de koffie ga ik weer verder met alle werkzaamheden, doe allerlei klusjes, maak de boel in huis weer schoon, neurie zomaar een liedje onder het werk in de badkamer, vul even het hondenbakje met fris water, hang de was op en werk een berg strijkgoed weg.

Na 4 uur werken heb ik alles weer op orde voor deze week en ben ik moe, maar voel voldoening.

Als ik m’n jas aan doe zegt meneer: “Wacht even, je krijgt nog een stukkie vlees mee!” En even later duwt hij een ijskoud pakketje suddervlees in mijn handen.

Met een glimlach zit ik weer op de fiets, thuis kan ik uitrusten, maar eerst klop ik nog even de hondenharen van me af…..  Weekend!